(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "An saibhreas fior"

Digitized by the Internet Archive 
in 2013 



http://archive.org/details/saibhreasfiorv21810glas 



No. 9.] 




AN SAlBB.REAS.FiO 



A-IR do dh' America bhi air a faotuinn amach, agus i 
ir a sgaoileadh mu 'n mhor shaibhreas a bha'nu 
fecsico agus 'am Peru, bha'n Rineorpa air a d 
)h' fhag sloigh an duthchan fein, agus thug iad ari 
ircruadal, ann an duthchaibh cèin.a chum gu sealb£ 
adcuid do shaibhreas na duthcha nuadh. Tba 'n s 
ihrosnaich daoine ; san 'àm sin gu leithid ào *** 
n deigh saibhreas, a' brosnachadh dhaoìne 
'eudaidh sinn sloigh f haicinn gach 1" - 
heudna; le uidhir do dhurachd, as 
oshoaasan duine a co-sheasarnh a 
A 



■ 



*aog%lfrà. — Cha'n 'eil èud anns a ghnothaich so air t 
chadh* ri inbhe air bith dhaoine. Tha e gu minig 
a' tachairt, gun ag, gu'm bheil an dream a ta cheana 
sealbhachadh pailteas, a' taisbeanadh an iarrtas is mo 
airsnn tuillidh; ach tha'n spiorad ceudna coitchionn do 
gacb inbhe. Tha e g' oibreachadh anns na bochdaibh, amh 
luidh mar anns na daoinibh saibhir. Tha e dusgadh iomadh 
: tiann rochùramach, airson cuibhrionn is mo do nithe 
maith na beatha so; agus feujjaidh bhith, iomadh gearan 
glo bhri gu bheil an cuibhrionn co beag. R'an leithide so| fa 
flo mhuinntir tha scriobhair na Leabhrach bige so a' labhairt. 
Innsidh e dhoibh mu 'n aon shaiòhreas fhior. Am feadh a 
'gan deananih cinnteach, ge do " charnadh iad suas òi 
b r an duslach," gu 'm biodh iad co fad' o shonas is g€ 
..'•■ b'hiodh iad ann an doimhne bochdainn, tha e cur an cèill 
ì\ >h le o'ànachd, gubheil ionmhas luachmhor air a thabh 
àiri a 'm fogus a ta deanamh saibhir gach aon a ta gabh 
ail n's. Tha 'n Ti gloirmhor a ta 'n seaibh air, a' deo 
Ih a dheanamh aithnichte do dhaoine, anhs m 
tthraibh grasmhor a leanas. Gnath-fhocail, viii. 18, 21 
artas agus urram maille riumsa; saibhreas mairean 
nVeantachd. — Bheir mi orrasan le 'n ionmhuinr 
healbhachadh agus lionaidh mi an ionmhasan ^ 
e rghadajrr, cànain Slanuighear dhaohie. Th 
iidh ainm Gliocais, agus tha 'n ni a deir e uira 
.dadh gu mionaideach, ris na Iabhrar 'san Tiom 
uadh mu' Iosa Criosd. Shearmonaich na h ! ' 

saibhreas do-rannsachaidh Chriosd;" chuir ia( 

gu bhell " gach uile iomlanachd a' gabhai? comh 

annsan." Eph. iii. 8. Col. i. 19. Thug e fianui 

in,-~ " Àta na h-uile nithe air an tabhairt thairi 

a o m' Athair, ? ' agus a deir e ris a bhochdan agu 

Comhairlicheam dbuit òr a chean 

a dhearbhadh 'san teine, chum 's gu 

A/ Tatt. x' 27. Taisb. iii. 16. Si so cànaii 

h; -_\nain an Ti " a bha air tùs raaill 

n an :-saoghail so, " a chuir e feì 

Cc-nfined. 









mn an di-meas, agus a bha umhal gu bàs, eàdhon bàs a ' 
^hroinn-cheusaidh;" a " dhèirich aris o na marbhaibh, ' 
igus a ta nis aig deas laimh Dhe, air dha gach cumhachd 
ùr neamh agus air thalamh a bhi aige." " aig am bheil ' 
uchair Dhaibhidh," Eph. i. 2. Phiì. ii. 7, 8. Taisb. iii. 7. 
an fhrithealadh ionmhasaibh na beatha, agus a ta. rè iomadh 
:eud bliathna cur an ceill na'n ionmhasaibh so do na bochd- " 
ibh agus na h-nireasaich. 

Tha rni 'gairm bhur n' aire, car keagan uine, chum ' 
m ionmhas sin, mu 'm bheil a leithid do chunntas ard 
ir a thabhairt, leis an Ti do nach 'eiì e comasach a bhi'rr^ 
nearachd na mheas air, no na fhianuia rra thioinchioIflB 
^eadaich dhomh càileigin do nadur " Saibhreis Chriosd 
j innse dhuit, agus càileigin de ro-oirdheirceas. 

Feudaidh e bni, gur gann a ruigeas mi leas a radh gu'm 
•hetl an saibhreas so, na nadur, gu h-iomlan eadar- 
fhealaichte, o shaibhreas ant-saoghail so, 'N uair a ta losa 
riosd a lahhairt ri daoinibh, tha e gu minig a' gviathaohnclb 
leithid do chainnt 'sa tha so-thnigsinn dhoibh; agus fuidh>' 
hoimeasan aimsireil, agus le nithe faicsinneach, tha e air. | 
airibh a' cumail amach a bheannachdan spioraobi! Dgug 
eimhidh. Tha n' earrann a chum am bheil t-aire air &■ 
;airm, do'n t-seorsa so: ì'uidh choimeasan " saibhreai, , 
gus uvram," agus " toradh as fearr na òr," seadh nan t-ùr 
nealta, tha sochairean air an cur an ceill, nach comasach a 
hi air am faotainn airson òr; ach is iad tiodhlac saor throcair | 
eo-chriochnach. Cha chomasach do neach air bith an 
ireamh, no 'n luach a' chur an ceill. Gidheadh, tha da nì' 
ii cinnteach air am filleadh annta, fireantachd chum 
aoraidh, agus gras chucm naopthachaidh. 

? Se fireantachd an ni airson am bheil peacaich air an 
aoradh, no air am meas fìreanta ann am fianuis De. 
S teirc iad a leughas na nithe so, a ta co aineolach 's nach 
ìil fhios aca, as eugmhais fireantachd. eigin nach co- 
ìasach dhoibh, a bhi air an nochdadh le tearuinti?achd ar, . 
ithair Breitheamh na talmhuinn uile. Tha so air aidc;acha(% i 
( moran, a ta gu h-iomlan aineoìach air a ghnothaiclfc 'Jjji 



* 

ro-chudthromach so. Tha e ro nadurra do dhaoihibh bh 
sealltuinn airson ni eigin annta fein, ata airidh air deagh 
gheaii Dhe. no bhios, air a lughad, na chuideachadh a chun 
am fireanachadh; " air dhoibk a bhi aineolach air firean 
tachd Dhe," agus gu h-amaideach " aig iarraidh an 
fireantachd fein a ehur air chois," Rom. x. 3. — Mui 
d'theid mi ni's fhaide air m' aghaidh, 's eigin domh M 
mhor dheigh a clmr an ceill, airson gii' biodh tusa, a Len^i# 
dair, !a» dearbhte, nach 'eil, agus gu bràth nach bi, aoi i 
jmad fein, ìs comasach air do shaoradh, no anns' 
huid as lugha chuidicheas leis a sin; oir ciod sam 
r am b'ieiì thu 'n sealbh, ann do bharail fein, n»- r 
arail dhaome eile, tha t.hu, thaobh na ejiise . | 
| 'h iomlan bochd. Mo thruaighe! cia lion iad ata m 
Ì^uealladh fein anns' an treun-oihreaehadh-meailaidh sir ' 
1 a ta Iosa Cìiosd a' diteadh agus a' caoidh, ann am pobu ; 
'I ftin-fhireanta agus truadlidh; — " Tha thu 'g radh, tha n 
jHpeartach, agus air fas saibhir, agus gu 'n fheum agaii i 
I Jair ni saru bith, agus gun fhios agad gu bheil thu 'doruirl 
|meach, agus truagh agus dall agus lomnochd," Taib. iii. 
Air dhomh fios a bhi agam air cumhachd, air meal 
;taireachd agus air coìtchionnas an treun-mheailaidh si 
c^.adaich dhomh labhairt riut beagan ni 's dluithe mu 
Ucnùis. Am firean thu gun amhurus? Cionnus a nnnead' 'm 
|!mar sin thu? An ann an tomhas 'sam bith o thoradh d ^ 
ghniòmha fein a tha so? no "n robh thu air do bhreit 
fanns an staid sin? agus am bheil thu smuainteachadh nac >'p 
JJd'rinn thu aon ni riamh, chum do dhiobradh dheth 'na chl 



k 

sin? Cha 'n urra h-aon diubh sin a bhi fior. " Feuch,ì i ; 
a deir Daibhidh, " ann au euceait dhealbìiadh mi: agi 
ann am peac^dh ghabh mo mhathair mi 'na broinn 
Salm. li. 5. 'On cheud tiota d' am bith, tha na h-ui 
dhaoin^ falamh a dh' fhireantachd, agus tha aca, àn taot 
a stigh dhiubh siol gach uiìe olc. 

Ach, ge do thoilicheadh tu thu fein, le bhi smuainteachac 
gu 'n d' rugadh.tu a' d' ionracah. eha deanadh emaith 
bith dhuit, as eugmhais gun b'urrainn thu dhearbhadh mar \ 

h 



. 



eudna gu 'n do bhuanaich thu mar sin. 'Nis tha se ne«- 1 
homasach-: 's ni dearbhte gur peacach thu. Tha 'n Ti a 
mnsaicheas an cridhe cur an cèiìl, nach " 'eil ionracan onn,' 
ach 'eil fiu a h-aon." Rom. iii. 10. 1§. " Tha uiie smuain- 1 
an cridlieanduineolcooige: olc^agusamhainolcgachaoft* 
f Gen. vi. 5. viii. 21. " 'S eigin do gach beul a bhi air a : 
ìruideadh, a thaobh còir sam bith airfireantaehda thagradh, 
agus an saoghal uile a bhi ciontach am fianuis De." 
Tha focal Dhe soilleir air a phuinc so: agus tha e co 
illeir. o'n ughdaras cheudna, nach 'eil nì air bith agadsa : 
i' chur na aghaidh, air an taobh eile, Cha d' rinn thflB: 
ìmh aon ghniomh umhlachd, a thoilleadh dhuit t-anaii 
tharruing aon uair; no, geà' ghluaiseadh tu re d'u'Ie 
ìliathnaibh, ann an searbhadas t-anama, cha bu' chomasach 
u ciont aon droch smuain a ghlanadh air fa4bh. Co 
n duine gu 'm biodh e glan? . agus gu 'n saoradh esan e 
n a rugadh o mhnaoi?'' " Cha 'n urrainn iadsan a tha 1 
n fheòil Dia thoiìeachadh ,, " Cha bhi feòil air bith air à' 
eanachadb, na fhianuis tre oibribh anlagha.' 7 Job. xv. 14.. , 
3m. viii. 8 and iii. 20. 

S leoir na nithe so chum a dhearbhadh, gu bheil 
gu h-iomlan bochd: an aite thu bhi fireanta, guf . 
n a tha thu gu h-iomlan mar ni neo-ghlan;" falamh de 
nhaidh agus de fhabhar Dhe, agus buailteach d'a fheirg, 
e scriobhte," 's malìuiehte gach aon nach buanaich 
ns J gach nithà scriobhte ann an leabhar an lagha chum ' 

deanamh." Gal. iii 10. N " Diom agus fearg, amhghar 
us teanntachd air gach anam duine a ta deanamh uilc." 
•m. ii. 8. 9. Is staid bhochd agus thruagh so, do nach 
l e comasach coimeas fhaotuinn. Tha fearg Dhe air a 

lseachadh o neamh an aghaidh gach eueoir/' agus Oh!. 

ò d' an aithne neart a chorru^chsan?' , Rom. i. 18. 
Uò a's urradh seasamh raimh fhearg san? agus cò dh' 
mdàs fuireach ann an dian-theas a chorruich? t&a a 

irruich air a dortadh amach mar theine, agus tha na 

agan air an tilgeadh sios leis." Nahum. i. 6. 

Gidheadh, fathast, feudaiclh tusa tha fein a mhealladh,, 
A 2 



\ 



'*' srauainteachadh nach 'eil cùisean uile co olc; nach 'ei ; 
||thu co roaingidh. Gu h-àraid, tha Dia trocaireach agu f 
ffiicha 'n 'eii moran aobhar eagail agad. Gu firineach 
Jfjicharaid dh' fhaodainn fhianuis a leigeadh a' d' ionnsuid 
F'lfein. agus fhiosrachadh dhiot, am bheil thu da-riread 

dùrachdach ann an tagradh air an doigh so? Am bhe 
^lithu 'smuainteachadh uair air bith mu 'n ghnothaich? A 
jJi.d'thainig e uair air bith ann a t-inntinn ann an trioblaid, n 
jjì'n am suil ris a bhas? Nach 'eil agad, na 'n leithide si 
^do chasatfih,ni-èigin do bhreithneachadh uabhasach a thaob 
|fea nithe a ta ri teachd? air a lughad cuid do dh' amharus diì 
^Bihair, nach 'eil gach ni ceart eadar t-anam agus Dia 
fjjlNach cuimjhne leat an sin, gu 'n do bhris thu lagh Dh 
, air iomadh seòl? Nach 'eil aobhar agad, uime sin, a bl 
«|j:fuidh amhurus gu 'm bheil thu gu firinneach bochd agi 
dkiireasach, agus nach 'eil fireantachd agad is urrain seasam f 
'jÈan làthair sùil uile-leirsinneach an Ti 'ta naomha? 
ij'l Anis mur biodh cunnart sam bith ann an staid 
£ ;bochd ri do staid-sa, mur biodh seòi sam bith air & 
**dheanamh saibhir; mur biodh a leithid do ni 
jfireantachd chum saoraidh, air a foillseachadh airsc 
i jphracach, cha mholain gniomh an duine, chuireadh i 
Kefll truaighe do staid, no bhriseadh an t-sith a 
■lafchair agad, le bhi foillseachadh olc air nach robh leagl 
fhaj. 'Sann do bhrigh gu' bheil fireantachd aig laimh; 's ar 
• I ào bhrigh gu'm bheil uile ionmhasaibh na beatha, air a 
^Jibillseachadh anns' an t-soisgeul, agus air an cur an oe 

do pheacachaibh, chum gu' biodh iad air an saoradh, a 
\ tni air mo threorachadh a chum do staid mar pheacach u 
fjchur an ceill dhuit, agus a chum innseadh dhuit mu 
J chungaiclh leighis a dh'ullaich trocair neo-chriochna< 

airson do leithid-sa, " EisdimV' 'deir an Slanuighes, 

" eisdibh rium, sibhse aig am bheil an cridhe rag, ata fi|* ; 
II as o fhireantachd. Bheir mis' am fagus m' fhireantach 
fjicha bhi i fad as; agus cha dean mo shlainte moille 
I bheir mi slaìnte ann an Sion, do Israel mo ghloir, Isa. xl 
I 12. 13, 



K( 

i: 

fct .. 

ft-ahà 

ìk 



f 
f 



Cha 'n eil ni air bith is taitnicne do nejfch ata go 
iomlan bochd, na mor shaibhreas. Tha e . mar sin a i 
haobh nithe aimsireil, agus c'uime nach biodh ann an 
ithe spioradaiì? Tha thusa bochtì, a dh easbhuidh firean- [ 

Jachd; ach tha Criosd gu neo-chriochnach saibhir. Tha 
hireantachd a' ruigheachd a chum uile iarrtasaibh lrgh 
)he. Mar a thug e umhlachd do gach uile àithne is 
mhuil a dh' fhuiling e chum a bhàis, an ni bha dligheach 
o pheacachaibh airson an eusaontais. " Ghiulain e peacan- 
a a phobuill, na chorp fein, air a chrann." 1 Phead. ii. 24-. 
rhiulain se iad ionnas gu 'n d'rinn e iobairt-reitich iomkn 
r an son. Tha 'n tliireantacnd so neo-chriochnach' a thaobj| 
tach. 'Si 'n obair i a. chriochnaich an Ti a ta ann o shiorr, 
ìidheachd. Le' umhlachdsan a chura a bhais, tha lagh ; 
*he air àrduchadh, ni's mo na b'urrairm e bhi, le uile ? 
nhlachd, agus uile fhulàngns, a chruthach-udh uile. ) 
ha e ìuachmhor ann an tomhas do-labhairt, ann an sealladh 
he, " Tha 'n Tighearna grasmhor air sga fhirinn fein; j 
daichidh e 'n lagh, agus cuiridh e urram air." Isa. xlii. 21. 
Ach 'si 'n fhirinn neo~mhearachdach so tha deanamh na ] 
lis co ro chcdthromach dhuitsa, eadhon, gnr ann airson nan ' 
ontach a bha 'n fhireantachdso air a h-oibreachadh amach. 
la robh feum air bith aig Criosd air fireantachd oibreachadh ] 
ìach air a shon fein. Bha e saibhir, ach airson pheacach "| 
meadh bochd e, chum' trid a bhochduinnsan gu 'm biodh 
Isan air an an deanamh saibhir. " Rinn Dia esan do nach 
lithne peacadh, na iobairt pheacaidh air ar soin-ne," deir 
t-abstol, " chum's gu 'm bitheamaid air ar deanamh 
tr fireantachd Dhe annsan." 2 Cor. viii. 9. & v. 21. 
uin Dia ris?san mar a giulan peacadh air ar soin-ne, chum 
'm bitheamaid air ar meas fireanta air a sgathsan, agus 
faigheadhmid a bheatha shiorruidh, mar thoradh n; 
>bair a chriochnaich esan. 

Cha 'n eil Criosd a cur an ceill a shaibhreas amhain 
am a bhi air ì 'haicinn agus air a mholadh leis na bochdaibh 
eugmhais buannachd sam bith a bhi sruthadh uaidhe s 
air fhoiilseachadh. Tha e saibhir ann aa trocair, m 
A3 



I 

Bkto am fireantachd, agus 'nuair a deir e, u Tha saibhrea 
fcgue uriam maille rium, seadh saibhreas maireannach agu 
^fireantachd, ,,, Sann achumgu'n sealbhaicheadh iad a bhuann 
fechd a ta sruthadh o'n fhireantachd sin, agus gu'm biodl 
ijait air an deanamh saibhir as a lanachd san. C' aite air bith or 
iiimesin,am bheil e cur an ceill fhireantachd agus a foillseachle:; 
■ adh a shaibKreas neo-chriochnach, 's ann a chum na criochk? 
ieeudna, air son an do leig e sios abhcatha; se sin, chum gjrni 
\m biod.h peacaich air an saoradh tridsan, agus air an deanamtttr 
:snibhir le uile ionmhasaibh a rioghachd. Tha e tabhaii % 
_©vra3an le 'n ionmhuin e, maoin a shealbhachadh : — lionaid oea 
an ionmh?san. line 

Am bheil thu fìosrachadh, ciod a ni mise chum gu'n cc c 
partaich mi* do 'n t-saibhreas so? Feudaidh e bhith gu )ài\ 
, cur peacaich, a' cheist so, air uairibh, riù fein; ach tl :ur 
n mearachd mhor fillte innte — 'S co-ionnan a suim, ris .-r 
',! > eheist sin, "A Mhaighsteir Mhaith ciod a ni mi chum ghal 
Hfgu 'n sealbhaich mi a bheatha mhaireannach?' > agus eacii 
eheist sin a bha air a cur le neach a bha fuidh dhusgac iatt 
I \ coguis, " Ciod is coir dhomh dheanamh clmm gu 
ty saorar mi?" Mark x. 17. Gniomh xvi. 30, 31. Tha freaj 
radh ceart a leithid so do cheist, aithghearr agus sim 
r Hdh;— " Creid anns' an Tighearn losa Criosd, agus saor $ 
llj thu." Mar gu 'n abairte cha 'n 'eil ni sam bith r' a dhe\ fcjrt 

namh, cha ■ n 'eil obair sam bith r' a coilionadh, no pean 
ftsam bith r' a fhulang. Rinn Criosd an obair uile; agif 
|';'s eigin a ghloir uile bhi air à tabhairt dha. Creid an\ rradh 
j rh Tigheam Iosa Criosd, agus saorar thu. Tha creidsin q 
I air a chur m' a choinneadh oiòreachadh, no deanadas, » nacbc 
1 gachseorsa. "Legras thasibhair bhurslanuchadhtriderei i^ 

imh — cha'n ann o oibribh, chum nach deanamh neach air bi 
1 Wul/*' " 'Sann o chreidimh a tha e, ionnas gu 'm bio| 
S * tre gras." Eph. ii. 8, 9. Rom. iv. 16. So ni nach b'ui 
| t bhi, na 'm biodh cudthrom sam bith aig ar n-obair 
1 anns' a ghnothaich. " An ti chreideas tha bheatha raha t ; 
|, eannach aige,'' tha co-roinn aige de uile shaibhreas Chrip 
Ì ' " Eiodh f hios agaibhse, fheara agus a bhraithre," a delr 



I 

iìi i 
!>, 
■t 

k 

f;, 
Bdà 

&. 
iaa, 
Cia 



ir 



hia 



9 

abstol, alabhairt ri pobull Antioch, "gur ann tre *n duirie 
> a ta maitheanas peacaidh ah* a shearmonachacm dhuibh: 
jus tridsan tha gach neach a chreideas air a shaoradh, o 
" i h-uSe nithibh, o nach robh e'ncomas duibh bhi air bhur 
oradh le lagh Mhaois.' , Gniomh. xiii. 38, 39. — — Am 
teil thu fìosrachadh cìonnus a chreideas mi? no ciod e an 
eidsinn so? Gu ma fearr leat fhiosrachadh ciod e a ta mi 
• mo ghairm gu' chreidsinn? Do so tlia 'n scriobtur a tabh- 
tfreagradh soilleir, agusmabhiossogusoilleirairathuig- 
4m, chithear a chuid eile co soilleir 's nach bi feum air 
neachadh ann. 'S teirc a dh* fheudar focal soilleir a^ 
ìineachadh as eugmhais focail eile ghnathachadh nacnP 
co soilleir ris fein. An aite, uime sin, am focal creidsinn 
mhineachadh, ghairminn t-aire cham na firinn a ta atr 
i à|;ur fa chomhair pheacach a chum gu *n creideadh iad 
-agus 'si so i,— " is ann mar sin a ghradhaich Dìa 'n 
>gha1'gu 'n d* thug e aon-ghin Mhic fein, chum's ge b* 
neach a* chreideas ann, nach sgriosar e ach ga 'm bi a' 
eatha shiorruidh aige. Is fior an radh so, agus is fiu e 
gach aon.chor gabhail ris gu 'n d' thainig Iosa Criosd 
'n t-saoghal a thearnadh pheacach. ,, Eoin, iii. 16, 
?im. 1. 15. 'S deagh sgeul mhor aoibhneisso, do 'n uile 
s iagh. Am bheil thusa 'ga creidsinn so? am bheil thu -i 
hairt creideas do 'n naigheachd mhaith? Ma tha, uime 
| tha thu air do shaoradh.' , Tha thu air do shaoradh 
a h-uile nithe, o nach robh e 'n comas duit a bhi air do 
oradh, le lagh Mhaois! Gniomh. xiii. 38, 39. Tha co- 
in agad de shaibhreas do-rannsachaidh Chriosd. 'S leat 
ìnachd agus is leat e gu siorruidh. Ach mar '&il thu 
dsinn, an sin cha 'n 'eil cuid no crannchur agad sa chuig 
Cha 'n 'eil thu tabhairt creideas do fhianuis-san do 
h 'eil e 'n comas breug a dheanarnh. Cha'n 'eil ni sam 
i ion-mhiannuichte ann do shealladh-sa, ann an saibh- 
|l Chnosd. Tha thu deanamh tarcuis air saibhreas a 
ùthis. Cha 'n urra thu tairbhe sam bith a bhi agad 
tà sin ris am bheil thu cur cul. " An ti a chreideas 
|j* a Mhacj tha bheatha mhaneannach aige: ach an ti 






10 

: aach 'eil a' creidsinn anns' a' Mhac, cha *n fhaic e beath 

f ach ata fearg Dhe, a' gabhail comhnuidh air. An ti 

| chreideas ann, cha ditear e; ach an ti nach creid, tha e i 

a dhiteadh cheana, chionn nach do chreid e ann an air 

jtjf aoio-ghin Mhic Dhe." Eoin. iiii 18, 36. 

Feudaidh e bhi gu 'n abair thu gu 'm. bheil t mi a' fag 

; firineachadh, na ghnothach ro fhuras agus saibhrtl ?r 

j Chriosd na ni air nach 'eiì e doilich ruigheachd. Bio 

e mar sin; an aobhar maith sin airson nach gabhadh ti 

j$f ris na beannachdaibh so? Arrì biodh e araaideach 

fihhleidire* rioghachd a dhùiltadh, do bhrigh nach gabhte 1 ^ 

BPdeag da chòta broineagach marluach iomchuidh air a sc 

H Ann an tomhas do-labhairt ni's mo, tha amaideachd g£ 

1 aon, nach '<|il a creidsipn an t-soisgeil, agits, a tha inar ilj" 

i ! cur cùl ri uile ionrimasaibh na beatha rcaireannaich, I '^ 

'f bhrigh nach aidichear fìreantachd sarn bith ata aigesan r|, , 

! co ionnan luach riu.. A th&obh Jurasdachd nagnothail^ 

|fi cha snruairiich neach ata sealbhachadh na bnarmachd, l . 

| brath, air furasdachd an ni 'thug Tighearna na glpirgu hl C£r u 

1 a bhais; agus ma bheir e fainear, uair air biih, a choij^ 

; .fein. a thaobh na h-obair, cha smuaintich e gu brath 

mar furasda no deacair;ach mar guh-iomlan neo*chomasj| 

Thubhairt mi gu 'm bhesl saibhreas ■Chriosd a' fille 

ann, mar an ceudna, gcas nacmhach;;i4n. Isbeannacht 

nach 'eil ni's neo-luachmhoire, na 'n t-aon eile, no ni's t 

fheumaile. Mar a ta fireantachd iomlan, feumail aii. 

ma^heanaSjagus airson 'ar deanamh taitneach anlathairl 

m 



im 
àiii 



rach 



u 

uile 

ilain 

- 



ia^neanas,agus airson ar oeanamn taitneacn aniatnairi 
i£r sin tha atharrachadh grasmhor air bhur cridhe, chun J 
n biodh co-chomunn agaibh ri Dia naomha, agus sealbh ."'.' 



'm biodh 

am beannachdaibh neamhaidh. An lathair bheaìinulL 
Dhe cha'n urra ni air bith neo-ghlan, gu brath, teaJjf? 
agus ged' bhìodh e comasach inntrinn asteach do m i 
sin,gun bhur cridhe bhi air athnuadhachadh, cha bhiodh 

neas air bith agaibh 'na sonas -An so, mar anns' a c 

'eile, tha na h-nile dhaoine gu h-iomlan bochd. Mar'i 
'eil 'eiric sam bith aca airson an anama shaoradh, mai 
cha'n 'eil ni'air bith aca is comasach an grakiealacl 



H 






11 

lanadh air falbh. " Co è an duine gu 'm biodh e glan? 

us gu 'n saoradh esan è fein, a rugadh o mhnaoi ?' Feuch, 

a naomhaibh cha 'n earb e; agus cha n 'eii na neamha 

n na shuilibh. Nach graineile agus nach sailche gu mor 

duine, a cLYòlas euceart mar uisge? Job xv. 14. — 16. 

lar ata e scriobhte, Cha'n 'eil ionracan ann, cha'a 'eil fiu 

i-aon: Cha'n 'eil neach ann a thuigeas cha'n 'eil neach 

a tha 'g iarraidh Dhe. Chlaon iad uile as an t-shhghe, 

iad uile mi-tharbhach, cha'n 'eil neach a tha deanamh 

th, cha 'n 'eil fiu a h-aon. Is uaigh fhosgailte an ^ 

rnach, labhair iad cealg le 'n teangaibh, tha nimh nan M 

$ hracha nirahe fuidh'm billibh : Aig am bheil am beul 

do mhallachadh, agus do sheirbhe. Tha 'n cosa luath 

hortadh fola. Tha lèir sgrios agus truaighe na 'n slig- 

i: Agus slighe na sith cha b'aithne dhoibh. Cha 'n 'eil 

U De fa chomhair an sul." Rom. iii. 10 — 19. Tha 

ne ata aineolach air fireantachd Chriosd, fuidh na ches- 

s sgiamhaiche a' folach breunachd na h-uaigh. Tha uile 

idfaidh na h-intinn, uile aigne a chridhe, air an truail- 

h agus graineil. '* Tha 'n ceann uile tinn agus an 

he uile fann: O bhonn nacoise gu ruig an ceann, cha'n 

Ìallaineachd ann; ach lot, agus bruthadh agus creuchd 
ta,*' Isa. i. 5, 6. Is camnt laidir so; — iomchuidh 
n grainealachd anabarrach ar nadur truaighlidh a 
adh risi, agus a thaisbeanadh co neo-chomasach is a ta 
uinn sii: fein a ghlanadh, u Am feud an t-Etiopach 
i-aicionn a mhuthadh no an liopard a bhreice?" Jer. xiii. 
i chum an atharachaidh so a choilionadh, is eigin 
umhachd ceudna bhi air a chleachdadh, leis an do 
adh Criosd o na marbhaibh. Tha 'n dream anns , am 
an t-atharrachadh so airoibreachadh, airan ainmeach- 
nar air am breith o 'n Spiorad, do bhrigh gur i obaii an 
raid Naoimh, Criosd fhoillseachadh do chridhe a phea- 
agus am peacach sin athnuadhachadh a reir iom- 
ì Chriosd. *' Ma ta neach sam bith ann an Criosd," 
jnadh ris trid creidimh an t'soisgeil, " is creutair nuadh 
Cor. v. 17. Tha'n cruthachadh nuadh so air a dhean*. 



# amh anns na h-uile a ta creidsinn an t-soisgei), agus 
m luath is a ta iad 'ga chreidsinn. Tha 'n Spiorad grasmfc 
I ceudna a' gabhail cùram dheth, 'ga bhuanachadh, agus j 
I choilionadh. An Ti ata a' toiseachadh na h*ob 
I mhaith, coimh-lionaidh e i gu là Iosa Criosd. Fhilip. i. 6. 
Anis, an uair ata Criosd a deanamh aithnichte a shaibhr 
I airson feum dhaoine, tha e 'g ainmachadh gu sonruicl lk 
IJ' làrachd Spioraid nan gras ata maiile ris, gu bhi air a f'h 
1} thealadh, a chum athnuadhachaidh agus naomhachaidh na 
IjLuile a thig da ionnsuidh. " Air an la dheireanach, la n 
Hfein na feisde, sheas Iosa agus ghlaodh e, ag radh, mal 
| tart air neach sam bith, thigeadh e m'ionnsuidhse a£ 
f oladh e. An ti a chreideas annamsa, mar a deir an scrii 
I tuir, sruthaidh as a bhroinn aimhnichean do uisge beo; j 
|| òhair e so mu'n Spiorad, a bha iadsan a chreideadìi anm 
jjl' gufhaghail." Eoin. vii. 37. — 39. Thug Crioscl thairi 
ì fein a chuna a bhais airson a phobuill, ni h-ann amhaitj 
chuman saoradh on bhàs, ach mar an ceudna, chum g 
naomhaicheadh, agus gu'n ionnladadh e iad, — agusgkg, 
glanadh e dha fein sluagh sonraichte eudmhor mu dhej> in 
oibribh, Ephes. v. 26. Titus. ii. 14. Tha e anis aig d 
laimh Dhe, air dha cumhachd agus ughdaras a bhi ai 
chum uile ionmhasaibh na beatha a fhrithealadh, achoisii 
airson pheacach trida bhais. Air dha bhi air ardach 
le deas laimh Dhe, agus gealladh an Spioraid Naoimh fh 
tinn o 'n Athair, tlia e ^ga dhortadh amach air na h- fe 
a thig da ionnsuidh; chum gu 'm biodh iad air an glan 
o gach salachar feola, agus Spioraid, a' coimhlionadh na* 
haclid ann ah eagal De." Gniomh ii, 33. 2 Cor. vii. 1 

Tha Iosa Crioscl a seaibhachadh a leithid do làna ^ 
shaibhir agus ghloirmhoir do Spiorad grais agus naomhìj ij, 
aidh, is gu 'm feud am peacach is graineiìe bhi gu h-i 
lan air a ghlanadh. Tha e fior, ni h-e amhain, gu rr 
bheil na h-uile a chreideas air an saoradh o " na h- |j 0l 
nithe o nach robh e 'n comas doibh a bhi air an saorad ir 
lagh Mhaois;" ach ata e m ir an ceudna fior, gu 'm bi 
air m naomhachadh agus air an glorachadh. Tha h 



> ] 






13 . 

i labhairt ann an trocair neo-chriochnach, aeus a'ra 

; nn, ag radh. — " Crathaidh mi uisge glan oirbh, agus 

hidh sibh glan,o 'r n-uile shalachar;bheirmi fòs dhuibh 

dhe nuadh agus cuiridh mi Spiorad nuadh an taobh a 

h dhibh, agus buinidh mi air falbh an cridhe cloiche as 

feòil, agusbheir mi dhuibh cridhe feòla." Ezek.xxxvi. 

26» 27. Dh' fhairich iomadh peacach coimhlionadh na'n 

llainean so. Bha cuid, a mheasadh daoine an t-saoghail, 

r shalachar an t-saoghail, air an gìanadh o 'm peacadh 

is air an deanamh naomha 'n an cridhe agus 'n an giulan. 

r so a deir an t-abstol, an de»gh ainmeachadh do na 

irtianaieh chreidmheach, aireamh do 'n dream bu 

Hraìnealà, " Agus mar so bhacuid dibhse, ach ata sibh 

bhur n-ionn!ad. ach a tasibh air bhur naomhachadh; ach 

sibh air bhur fireanachadh an aimn an Tighearna losa, 

s tre Spiorad ar De-ne." 1 Cor. vi. 11. 

leirghadair, bi air do dheanamh lan chinnteach gu 
ì) thu thaobh naduir gu h.iomlan neo-ghìan: nach eil 
agus nach mò tha e comasach gu 'm bi thu sona anns 
taid sin. " Ach aig an dream sin ata gealtach agus 
threidmheach. agus graineil, agus aig luchd mortaidh, 
* striopachais, agus druidheachd, agus iodhal-aoraidh, 
I aig na h-uile bhreugairibh, bithidh an cuibhrionn 
an loch ata dearg-latadh le teine agus pronnusc; ni a 's 
dara bàs." Taisb. xxi. 8. Cha n 'eil doigh sam bith 
m bheil e comasach dhuit col as o'n dara r>às. ach an 
he sin ata air a foillseachadh anns an t'seisgeuE 
n 'eil slaint' ànn an neach eile. ach losa Criosd, agus 
chomasach dhuit a bhi air do shaoradh le Criosd, ach 
a bhi creidsinn ann. Ciod air bith co measail is a tha 
hreidmhich ann an suilibh dhaoine, tha n Spiorad 
nh 'gan aireamh a' measg na 'n daoine graineil agus 
i mortaidh, agus an leithide sin, agus bithidh an cuibh- 
maille riu. Ach ge b'e chreideas tearnar e: — saorar 
hiont a pheacaidh, agus ionnìadar e o a ghrainealachd, 
ìr e chum sealbh ann am fabhar De, a^us athnuadh- 
ar e reir iomhaidh Dhe. Feuch saibhreas Chriosd 



► 



y 

airson na 'n criochaibh so ! Creid ann, agus nithear saibh 
thu as ionmhasaibh. Tba e feitheamh ri bhi grasmhor! Tl 
e saibhir ann an trocair, a'gus ullamh chum gabhail ris i lir," 
h-uile a thig da ionnsuidh. io 

Feudaidh e bhi, gu 'm bheil e neo-fheumail moranaVsc %<ì 
mu thirachioll ro-oirdheirceas sàibhreis Chriòsd. 'S eigin « i; . 
bheil gach ni ata teachd uaithesan oirdheirc. Gidht-ad be : 
tha e 'gar gairm, gu beachdachadh gu mionaideach air j eh aij 
nithe ma'n timchiolL a ta taisbeanadh an gloir gu n choii ^ 
eas, agus an ro-oirdheirceas. Tha iad urramach, tha i ni^ 
èuan, agus tha iad chum sàsachaidh. " Tha beartas ag (( j :: -. • 
urram maille riumsa; seadh saibhreas maireannach; — bh m ^ 
nri orrasan le 'n iomhuinn mi maoin a shealbhachadh, a$s c ; ]; 
lionaidh mi an ionmhasan. s , 

Air tus; tha iad urramach : Ann am briathraibh eile, is'i^^ 
ram do neach a bhi air a dheanamh saibhir as a lanachd-s y , 
Cha'n 'eil fior urram air bith ann a bhi sealbhachadh be a <r !ivj 
tas an t'saoghail so. Tha sin gu minig an lamhan ns s SIltr . 
daoine is graineala, agus cha chomasach e bhi gu brath rf airin 
dhearbhadh air oirdheirceas rnodbannail : Ach, ann am m . j fl ji. 
na'n uile ata gu firinneach oirdheirc aniis' a chruinne-c i cne , r 
tha e air a mheas na ni urramach a bhi 'n sealbh air co-ro n ^ 
do shaibhreas Chriosd. Feudaidh luchd ieanmhuinn C' 
osd a bhi boclid, agus air an dimeas, ann an sui) 
dhaoine; ach tha Jèhobhah fein 'ga 'n gairm urranu j 
Tha ; ad air an gairm clann an De bheo, 'agus is iad a bliri.' K 
ra r ' a chloinn uile, Ci A chionn gu 'n robh thu lus iu 
mhor aun am sheaìladh, fhuair thu urrara, agus thug c ; r 
gradh dhyit," Isa. xiiii. 4. Bithidh iadsan ann an or fla 
agus gheibh iad àit aig deas laimh an Tighearna 'nua a 
bhios sloigh do dhaoine mora agus saibhir an t'saoghai | fi 
air an comhdachadh le nàire.agusamhluadhbith-bhuan I j V 
xii. 2. " Iadsan a bhcir urram dhasan," le bhi a' creidf, 
na ainm, " bheir esan urram dhoibhsan, an dream a ni 
tar, 's beag a' meas a bhios dhittbh.' 

'San dara àit; tha iad buan. " Ni saibhreas an t-sa< „. 
ail dhoibh fein sgiathan mar iolair a dh'itealaicheas c "j 

h 



I 5. 



15 



'n speur." 



" *Se ionmhas an duine shaibhir a chathair 
cuiridh e earbsa ann; ag radh, ri òr, " Is tu m« 



air, 

Luinghin:" Ach feudaidh e dol as a shealladh ann an tiota, 
ìs fhagail lomnochd agus buailteach do gach cunnart- 
a ionmhas an t'saoghail so, na nadur fein, truaillidh. Is • 
[he tiuaillidh airgiod agus òr; air gach cor, cha 'n urra 
|ch air bith e fein a dheanamh cinnteach e sealbh annta 
aon latha: Feudaidh e bhi air a ghearradh air falbh ann 
meedhon a bhuannachd agus a shoirbheachaidh, agus 
|i an tairbh a bhiodh an sin ann, ge do chosnadh duine (i 
saoghal uile? Ach tha saibhreas Chriosd neo-thruaillidh, 
|s cha searg iad as. " Mairidh a shlainte-san gu siorruith, 
cha d'thoid fhireantachdsan air chul." Isa. Ii. 6* 
ir e da phobull uile " crùn neo*thmaillidh, — rioghachd I 
li d'thoirear uatha, oigreachd neo-tnruaillidh, neo-shal- 
[agus nach searg as." 1 Pheid. i. 4. 
[San treas aite; Tha iad chum sàsachaidh. ' S tearc r' a 
ijainn, gu deimhin, duine saibhir, a ta saoilsinn gu 'm 
\\ ni's leoir aige. " An ti a ghradhaicheas airgiod, cha 
chear e le h-airgiod; no 'n ti a ghradhaicheas pailteas, 
radh " Eccl. v. 10. * Si cànain na 'n uile da'n leith- 
;in, " tabhair, tabhair: is doilgheasan an laithean uile, 
is do-bhròn an saotliair, eadhon 'san oidhche, cha 
|h an cridhe fois, oir cha'n f huiling sàsachd an t-saibhir 
pdal." Ach tha Criosd a lionadh uile ionmhasaibh; 
pchadh uile mhiann an iomlain de shluagh. Bithidh 
]r an sàsachadh le a throcair phailt. Cuiridh e aoibh- 
|na *n cridheachaibh ni 's mò na ata aig daoìne eile, 
a ta 'n coirc agus a m fion a' dol am meud. " Air 
lionsa," deir an duine fireanta, " ann am fireantachd 
ti do ghnuis, sàsuichear mi, nuair a dhuisgeas mi led' 
fas.' Salm. xvii. 15. . 

leughadair, co dhiubh tha thu bochd no heartach, 
mteach gu 'm bheil saibhreas fior ann an (Jriosd à- 
ii;agus gu 'm feumco-roinn a bhi agad de shaibhreas-san, 
i thu caillte gu siorruidh. Feudaidh tu pailteas na » 
idheoghàl suas, agus ionrahais fholuichte na gaineimk 



16 



1 



feudaidh tu òr a eharnadh suas mar an duslach, agus 
finealta mar chlochan an t-srutha;ach ciod an tairbh a bh 
an so 'san là an gairm Dia t-anam uait? Am meas e 
shaibhreas? cha mheas, no òr, — no uile neart cumh 
Ciod a bhuann^chd a bhiodh ann do dhuinege do ch 
c 'n saoghal uiie agus anam fein a chall? 



GLASGOW: 

PRINTED, AND SOLD FOR THE 
GLASGOW RELIGIOUS TRACT SOCIETY, 

At the Bible Society, Tract, and Sabbath 
Depository, No. 10, Wilson-Street. 



Price 5s. 6d. per hundred. 



J. Niven, Printèr. 



i 



■ n